Verliezen: einde van zinvol bestaan?

Om me heen zie ik mensen actief zijn voor het welzijn van anderen. Er worden geen medailles uitgereikt.

Om me heen zie ik mensen actief zijn voor het welzijn van anderen. Er worden geen medailles uitgereikt. Ze beleven er wel zin in aan.

Wat een verdriet, wat een gejammer. De Olympische spelen zijn vol van uitbundige vreugde, maar het verdriet van de vele verliezers overstemt het gejuich van de enkele winnaar.

Vooral het gejammer van de Nederlandse judoka’s kwam boven alles uit. Ze waren in een luttel moment weggevaagd. Aan dit moment gingen uren, dagen, jaren van trainen vooraf, van vroeg opstaan, vroeg naar bed, in ijskoud water duiken, rennen in het ochtendgloren, of in de stromende regen. Sneeuw en ijzel ontmoeten je. Benen breken, ribben raken gekneusd, blessures volop. Men vraagt om meer begeleiding, de doktersrekeningen stromen binnen,

Sporten is gezond, zegt men. Topsport is het zeker niet. Ik weer niet of er ooit statistieken bijgehouden zijn van het verdere leven van grote sporters over hun gezondheid en geluk, voor zoverre dat te meten is.

Lees verder

Schrijf een reactie

Opgeslagen onder Geloven vandaag

Juli en augustus: file der stichters

zwarte zaterdagEind juli en begin augustus wordt er regelmatig gewaarschuwd om niet in deze dagen met de auto naar het zuiden van Frankrijk te rijden. Heel Frankrijk gaat dan op vakantie. De wegen zijn overvol, de volwassenen ergeren zich overal aan, kinderen beginnen te jengelen en vragen voor ze de zoveelste keer of we er al zijn. Boeren. tankbedienden, vrachtwagenchauffeurs vinden dit de ideale tijd om ergens tegen te demonstreren.

Toen merkte iemand op – we vormden een groepje doorgewinterde priesters en religieuzen – dat je op liturgisch vlak ook een soort opstopping hebt in deze tijd. Eind juli, begin augustus wordt een reeks stichters van orden en congregaties gevierd.

Ze zijn allen overleden begin augustus eind juli, maar niet in hetzelfde jaar: 11 juli Benedictus, stichter van de benedictijnen, 13 juli Birgitta (birgitinessen), 13 juli Ignatius van Loyola (jezuïeten), 1 augustus Alfonsus van Liguori (redemptoristen), 2 augustus Petrus Eymard (sacramentariërs), 8 augustus Dominicus (dominicanen), 11 augustus Clara (clarissen), 12 augustus Johanna de Chantal (visitandinnen).

Lees verder

Schrijf een reactie

Opgeslagen onder Kerk

Zorg om Amerikaanse geloofsbelijdenis

De democratische kandidaat Hillary Clinton en haar running mate Tim Kaine aan het einde van de conventie.

De democratische kandidaat Hillary Clinton en haar running mate Tim Kaine aan het einde van de rumoerig verlopen democratische conventie.

De afgelopen weken keek ik verschillende keren naar de Republikeinse en Democratische conventies, bezocht door vertegenwoordigers van deze twee grote partijen. Doel van deze bijeenkomsten was om eendrachtig achter een kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap te gaan staan.

Verschillende dingen vielen mij op. Ik noem er een paar. Allereerst de redevoeringen. Zij waren vaak juweeltjes van spreekvaardigheid. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een Nederlandse politicus, een vertegenwoordiger van de Nederlandse politieke wereld, zo heb horen spreken.

Ze gaven de indruk dat zij uit hun hoofd spraken en de tekst ter plekke verzonnen. Hun ogen waren gericht op de mensen die zij toespraken. In feite beschikten ze over een instrument dat het mogelijk maakt de tekst voor je te zien en tegelijk de menigte aan te kijken. Want niets is gevaarlijker voor een politicus dan beloften te doen waarop hij later aangesproken kan worden.

Lees verder

Schrijf een reactie

Opgeslagen onder Bijbel

Erdogan, Trump en de publieke zaak

'Als dit de norm wordt voor wat democratie is, ziet het er slecht uit voor de democratie en voor ons.'

‘Als dit de norm wordt voor wat democratie is, ziet het er slecht uit voor de democratie en voor ons.’

Het Griekse woord ‘democratie’ komt voor 460 v. Chr. in geen enkele tekst voor. Het ziet ernaar uit dat dit woord geschapen werd op het moment dat er een soort democratie ontstond. Dit gebeurde in Athene als een reactie op een inval van de Spartanen.

Het hart van het bestuur van Athene werd de volksvergadering, die vier keer per maand bij elkaar kwam. Elke mannelijke burger boven de dertig, door het lot aangewezen, moest een jaar als lid dienen.

Elk jaar moest besloten worden of men tot een ostracisme wilde overgaan. Je kon dan mensen uit de vergadering proberen te zetten door zijn naam op een scherf te schrijven. Wanneer je een meerderheid op je hand kreeg, moest je voor een jaar of tien in ballingschap gaan.

De vergaderingen moeten vaak saai geweest zijn, maar eeuw na eeuw werd dit systeem voortgezet. Er was een hoge mate van participatie. De burgers hechtten zeer aan de ‘republiek’, dit wil zeggen aan ‘de publieke zaak’.

Lees verder

Schrijf een reactie

Opgeslagen onder Geen categorie

Een erfenis van moed en liefde

Het enige wat baby's niet hoeven te leren is imiteren...

Het enige wat baby’s niet hoeven te leren is imiteren…

Onlangs ben ik naar een crematie geweest van een vrouw die ik al meer dan veertig jaar kende. Voor mij was het belangrijk bij haar uitvaart te zijn. Een vriend reed mij heen en terug. Dat was ongeveer 400 km. Dank je.

Ze was geboren in het ‘Jappenkamp’ Blitar in het huidige Indonesië. Haar vader was in ‘Indië’ onderwijzer en later vrijzinnig dominee. Haar moeder stierf in dit kamp. Zij heeft haar nooit gekend. Ze heeft wel eenmaal haar graf kunnen bezoeken.

Het vrouwenkamp Blitar had een bijzondere naam. Op een gegeven dag verordonneerde de kampcommandant dat al de meisjes van zes jaar en ouder moesten worden overgedragen aan hem. Iedereen begreep wat dit betekende. Troostmeisje worden. Seksslavin.

De vrouwen weigerden. Ze vormden een kordon rond de meisjes en bleven zo staan. Een groep uitgehongerde vrouwen stond tegenover een groep mannen die gewend waren mensen ten dode toe te slaan en hun zwaard te gebruiken.

De commandant besloot zijn bevel te herroepen. We zullen nooit weten waarom, maar hij besloot ondanks al die Japanse ogen in zijn rug zijn bevel niet door te zetten.

Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Geloven vandaag

Brexit wijst op diepe verweesdheid

De Sovjet Unie verdween uit de politieke en economische werkelijkheid door een implosie: niet van buitenaf werd de Sovjet Unie vernietigd, maar van binnen uit. Toen Gorbatsjov weigerde het leger in te zetten om de status quo veilig te stellen, was dat een teken dat je je van de Sovjet Unie los kon maken. Je hoefde je onafhankelijkheid niet ten koste van veel bloed en tranen te bevechten, je kon als het ware gewoon weglopen.

Het Gekkenhuis - kaart van Europa in 1914.

Het Gekkenhuis – kaart van Europa in 1914.

Onverwacht lijkt het Verenigd Koninkrijk in een situatie te komen waarin het misschien gaat uiteenvallen; een onbedoeld gevolg van het besluit uit Europa te treden. Schotland wil zich misschien losmaken van Engeland, in Noord-Ierland zijn er velen die zich willen aansluiten bij Ierland of eventueel een eigen staat willen vormen. Wat Wales betreft, de Welshmen zijn niet zo uit op op onafhankelijkheid, hoewel de nederlaag op het voetbalveld tegen IJsland bij de Europese kampioenschappen het respect voor Engeland duchtig heeft doen dalen.

Het Verenigd koninkrijk dreigt uiteen te vallen in een paar eilanden, die overigens wel meer dan 65 miljoen mensen tellen, verreweg de meesten van hen zijn Engelsen (54 miljoen). De ‘zwaartekracht’ zal de verschillende bevolkingsgroepen naar elkaar toe drijven.

Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Geloven vandaag

‘Europa geïsoleerd door mist’

Bij toeval zag ik vorige week op de TV het begin van de viering van de negentigste verjaardag van koningin Elizabeth. Deze viering begon met een dankdienst in de kathedraal van St Paul in Londen, gebouwd door Christopher Wren en voltooid in 1720.

Een wonderlijke viering. Ten dele middeleeuwse kleding, hoog goud gemijterde bisschoppen, een plechtige binnenkomst, alles georganiseerd en uitgevoerd met militaire precisie. Het ziet er naar uit dat de scheiding tussen kerk en staat in Engeland nooit voltrokken is. Maar iedereen weet dat de staat geen cent besteedt aan het onderhoud van de kathedraal. Misschien betaalt de staat wel de huur voor het gebruik van de kerk.

queen90

In bijna elke westerse staat is er een scheiding tussen kerk en staat. Maar overal wordt ermee gerommeld. Het is een belangrijk thema van de Amerikaanse grondwet. Op papier lijkt in de Verenigde Staten de grens tussen kerk en staat goed bewaakt. Maar nergens wordt zo vaak God genoemd in hun verkiezingsoproepen met ‘God, zegene Amerika’.

De tekst van de grondwet is een heilige tekst en iedere ochtend wordt in scholen het volkslied gezongen met de hand op het hart. Huwelijken zijn rechtsgeldig wanneer de huwelijksbeloften voor een ambtsdrager van een kerk afgelegd zijn: het verslag van de – vaak zeer summiere – plechtigheid wordt opgestuurd naar de burgerlijke overheid en vanaf dat moment is het huwelijk rechtsgeldig.

Wat mij ook trof was dat dit sprookjesachtige gebeuren, deze pracht en praal, moeiteloos werd verbonden met bidden voor armen, thuislozen, en gebrekkigen.

Lees verder

Schrijf een reactie

Opgeslagen onder Geloven vandaag

Amos Oz maakt Jezus een slappe figuur

amos-oz_judasDe figuur van Jezus blijft velen boeien. Zijn naam komt niet alleen voor in geschiedenisboeken, in gezangen en gebeden, in de catechese, maar ook in de literatuur.

Het verschijnen van zijn naam in romans is naar mijn gevoel tamelijk nieuw. Eerbied voor de persoon van Jezus, en misschien angst voor de reacties van de kerken of van individuele gelovigen waren een obstakel.

In onze geseculariseerde wereld is er een grotere vrijheid om met de geschiedenis om te gaan. Zo zegt de Israëlische schrijver Amos OZ dat hij niet geïnteresseerd is in wat de geschiedenis van de feiten is, maar in de vraag hoe de geschiedenis had kunnen lopen. In zijn mooie roman Judas schildert hij een andere Jezus dan we de laatste jaren gewend zijn.

Lees verder

Schrijf een reactie

Opgeslagen onder Jezus, de Christus

Kan middeleeuws denken ons helpen?

Prof. Albino Barrera, dominicaan en hoogleraar economie, momenteel te gast in Nijmegen.

Prof. Albino Barrera, dominicaan en hoogleraar economie, momenteel te gast in Nijmegen.

Soms kom je werelden tegen waarvan je niet wist dat ze bestonden. Zo herinner ik me dat ik bij een ven in een oeroud Pools bos van de zon lag te genieten, toen plotseling een grote man verscheen met een waterschep. Hij trok flinke laarzen aan en begon met zijn schep door het water te lopen.

Ik vroeg hem in mijn beste Pools – dat bleek Engels te zijn – waarom hij met die schep door het water ging. Hij vertelde me dat hij uit was op watermijten. Hoeveel waren er daar van in dit ven? Wie wil dat weten? Vroeg ik. Mensen van overal in Europa, zei hij. En het centrum en verzamelpunt van dit gebeuren was Amsterdam.

Dat mijn geboortestad hoofdstad was van het Europese watermijtenonderzoek was nieuw voor mij. Er bestond dus een heel netwerk van mensen die zich met watermijten bezig hield. Ze hadden hun eigen vragen, onderzoeksmethoden, hun onderlinge contacten, en waarschijnlijk internationale congressen. Ze gebruikten een eigen taal, geen volledige taal, maar woorden en uitdrukkingen die aan buitenstaanders onbekend zijn.

Zulke werelden zijn talrijk.

Lees verder

Schrijf een reactie

Opgeslagen onder Kerk

Van strafrecht en herstelrecht

vrouwe-justitiaAlweer een paar weken geleden stonden er twee schokkende berichtjes in de krant. Het ene deelde mee dat een jongeman van 18 in Breda met zijn auto een kleuter had gegrepen, vele meters had meegesleept en toen moest vaststellen dat het kind dood was. Hij reed door, maar gaf zich in de middag bij de politie aan. In dezelfde stad reed een paar dagen later een andere jongeman eveneens een kindje dood. Ook hij gaf zich aan.

In sommige landen wordt er fel gereageerd op zo een ongeluk. Er ontstaat een echt ‘men’, een anonieme groep, een ‘massa’ die alles zal doen wat mogelijk is om de ‘moordenaar’ te vangen. Zijn lot kan alleen de dood zijn.

De Europese bezoeker wordt aangeraden om inderdaad bij een dergelijk gebeurtenis niet te stoppen, door te rijden en het land te ontvluchten. Dat is beter dan bij een mogelijk proces op grond van de wet zeer zwaar te worden gestraft. Wel moet de ‘dader’ op grond van zijn geweten grote spanningen doorstaan. Het maakt daarbij weinig uit niet toe of hij al of niet schuldig is. Mensen gaan er kapot aan.

Je kunt rond een verkeersongeluk met de dood van een kind door een chauffeur die net geen kind meer is vele vragen stellen.

Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Geloven vandaag