De zondag na Pinksteren viert de katholieke liturgie het feest van de Drievuldigheid of Drie-eenheid. Dit is meestal geen feest voor degenen die op die dag moeten preken. Een van de mogelijkheden om te preken is deze zondag te zien als een afsluiting van alle grote kerkelijke feestdagen: Kerstmis, Pasen, Pinksteren.
We hebben geen feest van de Schepping, maar het scheppen gaat elke dag door. De traditie heeft ons woorden over God, of liever beelden van God, nagelaten zoals ‘natuur’, ‘persoon’, ‘relatie’, ‘wezen’, ‘substantie’ die ons weinig of niets zeggen.
Uit de geschiedenis van de eerste eeuwen van onze jaartelling weten we dat mensen sterk dachten van boven naar beneden. Eerst had je het hoogste en vervolgens het minder hoge tot het lagere, voorbij de mens toe.
In de weken tussen Pasen en Pinksteren wordt er elke dag in de liturgie gelezen uit de Handelingen van de Apostelen. We horen dat de leerlingen steeds weer op reis zijn.
