Over vrijheid, liefde en lichaam

Het christendom heeft geen vaste wetten, zoals het Jodendom of de islam. Veel moslims zeggen de islam voor elke situatie regels heeft. Christenen hebben de liefde als richtsnoer.

Wanneer zich een nieuwe situatie voordoet – en elk mens is al een nieuwe situatie – moet op dat moment een beslissing genomen worden. De wetten, regels en afspraken die nodig zijn voor het samenleven, zijn betrekkelijk en gelden nooit absoluut. Dit betekent leven met creativiteit en, als keerzijde, leven zonder absolute zekerheden.

Kerk en (westerse) cultuur

Moderne mensen willen vaak genieten van een oneindige vrijheid zonder wet. Maar ze willen niet gelijkelijk verantwoordelijkheid nemen voor anderen. Dat betekent immers de erkenning dat onze vrijheid toch eindig is, en dat de ander een grens aangeeft. De volwassen vorm van vrijheid is verantwoordelijkheid kunnen dragen.

Christenen zijn zelf echter vaak bandeloos geworden en hebben zich gewelddadig en onrechtvaardig gedragen. De structuren van de kerk zijn bedorven en verziekt geraakt, doordat de leiding uit angst voor het gevaar van bandeloosheid heeft geprobeerd haar wetten en opvattingen als absoluut geldend op te leggen. In de democratische samenleving is er nu dikwijls meer respect voor het individu dan in de organisaties van de kerken.

Dit neemt niet weg dat de onvoorwaardelijke vergeving en aanvaarding van elkaar nieuwe mogelijkheden blijft scheppen om te komen tot een wereld, waarin ieder mens recht wordt gedaan.

Respect voor het lichaam

Christenen hebben de naam negatief te staan tegenover seksualiteit en het lichaam. Dit verwijt is niet ten onrechte. De bron van deze negatieve houding ligt echter niet in de joodse en christelijke traditie. Het christendom heeft zich echter ontwikkeld in een Grieks-Romeinse wereld waarin het lichaam gezien werd als iets dat door de ‘ziel’ onder controle gehouden moest worden.

We kunnen de geschiedenis van het christendom lezen als een poging boven deze controlerende en negatieve houding uit te komen. Bij deze poging is het christendom daarbij zelf door het pek besmet geraakt.

Hoe voorzichtig we moeten zijn om christelijke teksten te lezen als negatief ten opzichte van seksualiteit en lichamelijkheid, blijkt uit het volgende. Toen Johannes Chrysostomos eind vierde eeuw als priester predikte in de grote stad Antiochië, protesteerde hij tegen feesten, waarop meisjes naakt optraden in waterballetten.

Dit had niets te maken met afkeer van seksualiteit. Naaktheid was toen een kwestie van sociale status. De rijken hoefden zich niet te schamen over hun naaktheid, want hun positie was onkwetsbaar. De armen werden geacht geen recht te hebben op schaamte, want ze telden niet mee.

Johannes pleit voor een stad, die allen omvat en waarin mensen gelijk zijn. Ook de armen waartoe deze balletmeisjes behoren, hebben een lichaam en hebben recht op respect. Dit pleidooi had tot gevolg dat er scheidingswanden kwamen in de badhuizen tussen mannen en vrouwen. Het lichaam dat eerder vooral dat van de strijder en held was en daarom naakt werd getoond, werd nu dat van een broos mens en daarom bedekt. Maar terwijl het stoere mannelijke torso bedekt werd en het vrouwenlichaam meer verborgen, mochten de arme mensen gezien worden en uit hun verborgenheid aan het daglicht komen.

Deel!Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Print this page

1 reactie

Opgeslagen onder Geloven vandaag

One Response to Over vrijheid, liefde en lichaam

  1. Vincento

    Wie aan naturisme doet bloot liefhebbers van naturisten campings weet hoe móói de naakte mens wel is! De katholieke kerk had later met aan hoofd de Paus regels gesteld met seksualiteit en zedelijk gedrag.

    Het onteren van je naakte lichaam door onanie te plegen was er eentje van. Met name de heel jonge mannen die vanaf hun puberteit een zaadlozing opwekken met de hand. Regulering van seksbehoeftes gaat zelfs tot in het huwelijk . Er mag geen condoom gebruikt worden waardoor de kans op zwangerschap en veel nageslacht groot is. Onthouding van geslachtsgemeenschap of voor het zingen de kerk uit was meestal het advies van meneer pastoor. De coïtus en het beleven van orgasme genot moest zoveel mogelijk beperkt worden.

    Naaktheid wordt zelfs tegenwoordig nog gezien als schaamte en armoede. Wie in Ethiopië een safari reis maakt inlands komt blote Afrikanen tegen. Gretig worden door toeristen foto’s gemaakt en de arme bevolking verdient er zo geld mee. Met verf ingesmeerd als bodypaint poseren naakte kinderen en mooie blote krijgers met speren. Ook meisjes omhuld met kralen kettingen worden bewonderd door de camera oog. De focus ligt natuurlijk op de seksuele zones dat scherp in beeld te brengen. Tegen een paar dollar meer tonen jongemannen hun geslachtsdeel in vol ornaat. Voor wat geld is álles te koop ook prostitutie met de meisjes. Als je een half blank kind ziet dan weet je dat het een ongelukje was met een blanke man.

    Naaktheid in het westen zien we als voorbeeld in Duitsland. Het Frei Korper Kultur daar met de vele sauna paradijzen. Het is de luxe om alleen dáár tegen een hoge entree prijs schaamteloos bloot te mogen lopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *