Hoe tot geloof te komen

Hoe komt een modern mens tot het geloof in de verrijzenis? Je kunt proberen te achterhalen wat er bijna tweeduizend jaar geleden ‘precies’ gebeurd is, maar je weet dat dit onbegonnen werk is. We weten zelfs niet goed wat het betekent verrezen te zijn. De eerste formulering van het geloof in de verrijzenis is dat Jezus leeft en nog steeds actief is.

Je kunt denken dat het gemakkelijker zou zijn om te geloven als je zelf tot die leerlingen had behoord die het paasgeloof verkondigd hebben. Dat is echter maar de vraag. Ook onder de eerste leerlingen waren er die hun twijfels hadden. (Mt 28, 17) Je kunt zeggen dat we dit geloof nu eenmaal hebben overgeleverd gekregen en het hebben overgenomen. Dat is ook niet erg bevredigend.

Het mooiste paasverhaal is waarschijnlijk het verhaal van de twee leerlingen op weg naar Emmaus.

Deze verbeelding van het Emmausverhaaal is van Luc Blomme en is geleend van de website van de dominicanen in Knokke, België. Klik op het schilderij voor meer werk van hem.

Deze verbeelding van het Emmausverhaaal is van Luc Blomme en is geleend van de website van de dominicanen in Knokke, België. Klik op het schilderij voor meer werk van hem.

Vroeger werd dit altijd op tweede paasdag gelezen. Tegenwoordig is het verdwaald in de lezingen van de dagen na paasmaandag. Het dreigt zo een onbekend verhaal te worden.

Twee leerlingen, mogelijk een echtpaar, verlaten Jeruzalem, de stad van de belofte. Ze zijn teleurgesteld en geven het contact met de Jezusbeweging op. Volgens sommigen was Emmaus een Romeinse legerplaats en betekende hun reis erheen een capitulatie aan de Romeinse overheid met haar geweld. Onderweg ontmoeten zij een vreemde. Een man die rustig luistert en ze laat uitspreken wanneer zij over hun teleurstelling vertellen en over de geruchten dat Jezus zich te zien heeft gegeven. Dan pas komt de vreemdeling aan het woord. Eigenlijk zouden we best graag het hele betoog van die vreemdeling gehoord willen hebben. Maar het is waarschijnlijk beter dat dit niet zo is. Zijn betoog had ons misschien helemaal niet aangesproken, omdat het uit een andere tijd en cultuur is.

In ons leven komen we vage verhalen tegen over een zekere Jezus. Het kan gebeuren dat we iemand tegenkomen die zowel verstandig als enthousiast over deze Jezus vertelt. Iemand die ons helpt ons leven te leggen naast het Bijbelse verhaal en naast de krant.

Het is dan mogelijk dat ons hart verwarmd wordt en dat Jezus voor ons gaat leven. Zijn verhaal kan voor ons waarheid worden wanneer wij met een paar mensen, of misschien toch met velen, brood breken, het laten rondgaan en van de beker drinken die we elkaar doorgeven.

We kunnen zo geraakt worden dat we ons bij de christenen aansluiten, hoewel ze in het verleden en ook nu nog vaak een potje gemaakt hebben van wat aan hen was toevertrouwd. Elke zondag worden ons teksten voorgelezen uit het evangelie van Jezus, uit de profeten en uit de ‘wet’ de wegwijzer. Deze zijn niet altijd zo toegankelijk. Maar als de predikant hartverwarmend over die teksten preekt, ze naast de krant legt en ons leven, is het mogelijk tot het vertrouwen te komen dat Jezus nog steeds voor ons leeft. We volgen hem op onze trant na. Pasen houdt op een schimmig feest te zijn, maar wordt een bron waaruit we kunnen drinken, ook wanneer we voor de zoveelste keer teleurgesteld zijn in onszelf, de kerk, de wereld, anderen…

Deel!Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Print this page

1 reactie

Opgeslagen onder Geloven vandaag

One Response to Hoe tot geloof te komen

  1. Pater Lascaris,

    Wat een prachtige route voor een modern volwassen mens als ik om tot geloof te komen: niet analyseren wat er precies gebeurd is, niet voor zoete koek slikken wat ons is overgeleverd. Maar de verhalen van de mens Jezus naast mijn eigen verhaal leggen en ingaan op Zijn voorbeeld. “Het is dan mogelijk dat ons hart verwarmd wordt en dat Jezus voor ons gaat leven. Zijn verhaal kan voor ons waarheid worden wanneer wij met een paar mensen, of misschien toch met velen, brood breken, het laten rondgaan en van de beker drinken die we elkaar doorgeven.” Dat is precies wat er met mij gebeurde bij de avondmaalsviering op Witte Donderdag in uw klooster. De viering die u zelf celebreerde. Hoe ik geraakt werd, heb ik beschreven in mijn weblog (zie link). Hartelijk dank voor deze goede tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *