Over deze site

Onbevangen kijken naar wat christenen geloven

André Lascaris o.p. (Amsterdam, 1939) is dominicaan (zie www.dominicanen.nl) en woont in Huissen. Hij promoveerde in de theologie in Oxford en doceerde in Zuid-Afrika, Nijmegen en Amsterdam. Hij is lid van de staf van het Dominicaans Studiecentrum DSTS.

André Lascaris o.p. (Amsterdam, 1939) is dominicaan (zie www.dominicanen.nl) en woont in Huissen. Hij promoveerde in de theologie in Oxford en doceerde in Zuid-Afrika, Nijmegen en Amsterdam. Hij is lid van de staf van het Dominicaans Studiecentrum DSTS.

Religie en geloven zijn  volop onderwerp van gesprek. Waarom? Misschien omdat sommige mensen religie gebruiken om geweld te rechtvaardigen. Misschien omdat mensen houvast zoeken omdat ze zich onzekerder voelen dan voorheen. Of misschien keert het aloude besef terug dat ‘ik’ er even goed niet had kunnen zijn. Want ik heb mijzelf niet gemaakt. Ik ervaar dat ik in een grote ruimte sta en voel me verbonden met wat groter is dan ikzelf.

Maar wat is dat ‘meer‘ en ‘grotere’? Vijftig jaar geleden vulde ik dit zonder aarzelen in met woorden als ’God’, ‘verlossing’, ‘hemel’, en met regels over wat ik wel en niet mocht. Ik leerde deze woorden in ‘de kerk’. Mensen van nu zoeken meest buiten de kerken naar het ‘meer’, het ‘grotere’. In drommen lopen zij over een marktplaats waar geluk wordt aangeboden.

Op deze marktplaats sta ik ook. Mijn kraam ziet er best vrolijk uit, vind ik. Ze heeft alle kleuren van de regenboog. Ik sta er omdat ik geboeid ben door het veelkleurige christelijk geloof en er graag over vertel: kritisch, open en nieuwsgierig. Ik sta er ook om een tegenwicht te bieden tegen veel moderne religiositeit, die gezien wordt als vervulling van wie jezelf bent. Maar wat is dit ‘jezelf’ zonder anderen? Veel mensen zien zichzelf als een automobilist: een bewustzijn in een lichaam, gericht op eigen toekomst, een autonoom individu.
Dit is niet mijn beeld van een mens.

De markt van het geloof...

De markt van het geloof…

In mijn visie is een individu een persoon, een mens die in en door de relaties met anderen bestaat. Ik kan er alleen maar zijn, omdat anderen betrokken zijn op mij en ik op hen. Ik ben een ontmoetingsplek van relaties. Ik ben ontstaan door een ontmoeting van een vrouw en een man. Sinds mijn geboorte hebben er talloze ontmoetingen met andere mensen plaatsgehad, en ook met dieren, planten en dingen. Ik ben uniek, maar kan niet zonder anderen.

Er is meer dan ikzelf, en ik vind dat we dat nader moeten invullen. Als je dat niet doet, als je er geen of nauwelijks inhoud aan geeft, ben je wel flexibel, maar ook zwak. Je kunt alle kanten op, je verliest je kritische vermogen. Voor je het weet geloof je in iedereen die belooft je sterker, rijker en zekerder te maken.

Ik denk dat het beter is aan dat ‘meer dan ikzelf’ een naam te geven, maar dat wel in alle voorlopigheid. Ik noem dit ‘meer’: God. Het voorlopige invullen, puttend uit de katholieke christelijke traditie waarin ik geboren ben, doe ik op deze site.

Overigens heeft deze site geenszins de bedoeling om exact te vertellen hoe het zit. Beschouw het als de rand in het zwembad, waartegen het zo heerlijk afzetten is. Dan kom je in beweging, dan sla je je eigen armen en benen uit.

Eindredactie: Arjan Broers

Zie ook: www.dominicanen.nl en www.dominicanen.nl/huissen of www.kloosterhuissen.nl

Uw reacties op artikelen kunt u onderaan elk artikel kwijt. Persoonlijke vragen of opmerkingen kunt per e-mail versturen.

7 Responses to Over deze site

  1. Katy Hofstede

    Wat schrijft u mooi.

  2. ton de munnik

    Geachte pater Lascaris,
    Mijn dank voor uw antwoord 12 juni jl en uw aanbod in uw reactie 4 juli jl over toezending (via mijn mailadres) van een klein artikel mbt het gegeven onderwerp.
    Mijn emailadres moet u al bij mijn mailtekst van 11 juni hebben ontvangen. Ook bij dit antwoord aan u zal dat het geval zijn.
    Mocht e.e.a. niet lukken dan zou publicatie van bewust artikel ook geplaatst kunnen worden in ‘Responses to Over deze site’.
    Met vriendelijke groet,
    Ton de M.

  3. A.Lascaris

    Geachte Heer de Munnik, Als ik uw e-mail heb, kan ik u een klein artikeltje sturen. Ik geloof dat Jezus tegenwoordig is in de eucharistie, maar precies in het gehele rituele gebeuren waarvan het delen, het eten en drinken, het hoogtepunt is, waarvan de institutiewoorden slechts een onderdeel zijn (en evwntueel ook gemist kunnen worden,) . De leer van de ‘transsubstantiatie’ is een bepaalde theologie die mijns inziens hiet meer houdbaar is. Ik zou ook niet gauw met zo’n processie meelopen. Het hart vand eeucharistie is het delen van brood en wijn; in dat delen is Jezus in de Geest aanwezig.

  4. An B.

    Ik kijk uit naar uw uitgebreider antwoord op de vraag van Ton. Laat dat nou iets zijn waar ikzelf ook al geruimte tijd niet uitkom.
    Met vriendelijke groet en gaat u aub verder met uw blog.

  5. A.Lascaris

    Wat betreft de eucharistie is het zo dat de laatste eeuwen de consecratie als het belangrijkste moment gezien is in de viering. Maar de woorden van de institutie, de consecratie, staan ten dienste van de communiegang. De Brabantse pastoor vergist zich. Bovendien is ‘transsubstantiatie’ een theologische interpretatie. Je hoeft niet te geloven in de transsubstantiatie, wel in de aanwezigheid van Jezus.
    Volgens mij is Jezus aanwezig in het gehele gebeuren van bidden, zingen, de vredesgroet, het eten van het brood en de wijn en daarna de wereld ingaan om te doen wat we gevierd hebben. Ik zal er nog uitgebreider over schrijven.
    André Lascaris

  6. ton de munnik

    Beste Pater Lascaris,
    Zondag j.l. werd in mijn parochiekerk in het Brabantse een preek gehouden door de pastoor waarin hij stelt dat men niet te communie kan gaan als je niet gelooft dat tijdens de consecratie daadwerkelijk het brood en de wijn verandert in het lichaam en bloed van Jezus. Aangezien ik zelf liturgie lief heb, ervaar ik de Eucharistieviering als een maaltijd waaraan ieder deel zou mogen nemen, zonder te geloven in transsubstantiatie.
    De nogal stevige vermanende uitspraken in de preek zorgden er voor dat ik niet te communie ben gegaan. Ook ben ik niet meegegaan om die reden met de sacramentprocessie die voor het eerst in jaren rond de kerk plaats vond. Ik ben op mijn plek gebleven totdat ieder weer terug was in het kerkgebouw.
    Teleurgesteld ben ik na afloop naar huis gegaan. Mijn diepste overtuiging zegt me dat de Eucharistieviering een gebeurtenis is ter herinnering aan het afscheidsmaal van Jezus. Hij riep ons juist op ons die maaltijd in herinnering te houden. De maaltijd getuigt juist van een ultieme gastvrijheid en juist een voortdurende uitnodiging aan de gehele gemeenschap deze maatijd met elkaar te delen.
    De preekinhoud bestempelt mij voor mijn gevoel tot een hypocriet als ik desondanks toch ter communie zou zijn gegaan.

    Graag zou ik een reactie van u willen ontvangen. Alvast mijn dank.

  7. Aart Blokland

    Dag Andre,dat is leuk dat je een site hebt gemaakt. Ik heb de afgelopen dagen het leuke artikel in Open Deur gelezen. Ik ben van mening dat hoe hoger de muren zijn,hoe groter de onzekerheid,vooral in de kerken van de reformatorische gezindte en sommige gemeenten binnen de Protestantse Kerk werpt men grote muren op om het eigen gelijk te beschermen en men probeert te voorkomen dat er mensen met andere denkbeelden en ander gedachtengoed binnen komen. Ik hoop ooit nog eens bij jullie in Huissen langs te komen. Het laatste contact had ik met Theo na het overlijden van Edward Schillebeex,ik heb de weekenden in Huissen altijd als een warme deken ervaren in een kerk waar het af en toe bitter koud kan zijn. Ik zal de site regelmatig bezoeken en anderen erop wijzen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *