Geluk is niet: gelukt zijn

André Lascaris, auteur van deze weblog.

Voor de Duitse  filosoof F. Nietzsche (1844-1900) is een succesrijk mens als een roofvogel die soeverein door de lucht zweeft, niemand nodig heeft, en zich voedt met de lammeren, de mensen met een slavenziel zoals Jezus en zijn volgelingen.
Hij vergat dat de roofvogels voor hun voortbestaan lammeren nodig hebben, maar dat lammeren heel goed zonder de roofvogels kunnen. Niet de machtigen en roofgierige uitbuiters zijn soeverein, maar degenen die weigeren anderen op te eten, en hen en zichzelf geweldloos beschermen tegen de roofvogels.

Mislukt

Wat is succes? Ben ik een succesrijk en geslaagd mens? Of ben ik een mislukkeling? Veel pleit voor het laatste. Ik ben dominicaan en leid een leven dat in 1958 in Nederland door nog zo’n zeshonderd mensen werd gedeeld, en nu nog door geen tachtig, bijna allen boven de vijfenzestig.

Geboren vlak voor de Tweede Wereldoorlog is streven naar vrede een belangrijk element in mijn leven geweest. Op de lagere school kreeg ik geschiedenis en dacht ik dat het elkaar afslachten tot het verleden behoorde. Zijn we als mensenfamilie nu meer in vrede dan in 1939? Toen ik in 1958 dominicaan werd, leek het erop dat de katholieke kerk een dialoog zou aangaan met mensen van nu in allerlei contexten en culturen. De ontwikkelingen van de laatste jaren laten zien dat het leiderschap van deze kerk terug naar de geslotenheid van het verleden wil.
Geen van mijn publicaties werd een bestseller. Ik weet niet of ik iemand heb geïnspireerd christen te worden, misschien hebben mensen zich wegens mij wel afgewend van het christendom. Zo kan ik nog even doorgaan. Inmiddels begint de dood zachtjes aan mij te rukken. Kortom, ik ben een mislukking.

Ik hoef niet te lukken

Het ‘schandalige’ is dat ik me niet ongelukkig voel, en eigenlijk wel vrede heb met mijn leven. Is dit geen blindheid? Ik heb me bij veel dingen die ik gedaan heb, gevoeld als een vis in het water. Ik denk dat ik iets aan het leren ben over wat het is mens te zijn, mijzelf te worden, en met de afwezige Aanwezige op weg te zijn.
Eén van de dingen die ik meen te leren is dat ik niet hoef te ‘lukken’. Er zijn misschien mensen die vinden dat ik succes op succes had moeten stapelen. Maar het evangelie heeft mij nooit succes beloofd.

Geluk is niet: gelukt zijn

Volgens een oude theologische traditie is het doel van de mens het geluk. Dit geluk bestaat niet in succes of in ‘gelukt zijn’, maar is leven in vertrouwen dat alles een gave is, je laten meenemen op arendswieken (Ex. 19, 4), geloven dat er van je gehouden wordt om van daaruit als vanzelf voor anderen op te komen.
‘Wat verlang je? ‘werd me gevraagd op het moment dat ik ingekleed werd als Dominicaan. En ik gaf het gebruikelijke antwoord: ‘Gods barmhartigheid en die van jullie’.
Ik geloof dat ik die gekregen heb. Mijn leven is geen mislukking, al zie ik weinig zichtbare vruchten.

5 Comments

Opgeslagen onder Geloven vandaag

5 Responses to Geluk is niet: gelukt zijn

  1. André Lascaris

    Dank u wel, André

  2. nieuwman

    Mooi Andre, ik denk dat jouw nieuwe mens een begerenswaardige figuur is; een Gods-geschenk, een zoon van God, naar het voorbeeld van de Zoon van God.
    En Lucie, concentreer je niet te veel op eventuele nog te ontdekken of te bestrijden fouten in welk kerk-instituut dan ook.
    Alle geloof is er op gericht (als men goed verstaat) om de gestalte te verkrijgen zoals Andre die is deel gevallen!
    Zo, en alleen zo wil God ons in zijn nieuwe schepping

  3. Marianne

    Beste André

    Wat een prachtige tekst. Dank je wel.

  4. Bruno Nagel

    Beste André,
    Dank voor dit goede woord over jouw leven. En ik wil je hierbij ook danken voor eerdere teksten die ik op je website las: verhelderende en bemoedigende woorden over gelovend leven in deze wereld. Voortzetting van de ‘goede boodschap’. Ik word er blij van. Ik hoop: anderen ook.
    Hartelijke groet, Bruno Nagel

  5. Almelo, 3 augustus 2011
    Geachte, in mijn vroege jaren: Eerwaarde heer André Lascaris,
    Vriendelijk dank voor Uw inspirerend initiatief. Volgens mij bent U een gelukkeling, evenals ik mij gelukkig kan prijzen, om Uw woorden tot mijn beleving van geluk te kunnen laten door dringen.
    Van al hetgeen ik over Jezus gehoord heb inspireert mij het meeste zijn voorbeeld van rechtvaardig en mild zijn, evenals zijn aard om te delen, ieder het hare/het zijne te gunnen en te vergeven.
    Hoe echt, hoe wezenlijk Jezus tegenwoordig in de eucharistie is, is voor mij geen geloofsoverweging, geloofsact meer zoals deze ons nog op conventionele wijze wordt voorgehouden. Reeds omtrent de jaren ’60 was mijn twijfel daaromtrent enorm.
    Een eveneens “gelukkeling” noem ik Han M.M.Fortmann, die mij in zijn “HOOGTIJD” op blz. 82 (Ambo 1966) het verschil liet lezen tussen de presentiea activa (actieve aanwezigheid) en de presentia realis (zakelijke aanwezigheid).
    Tijdens communie uitdelen (als lector) mompelde ik dan ook niet meer: “Lichaam van Christus” , maar: ‘moge deze gave U sterken’. Onze toenmalige Pastor achtte het een vondst en bemoedigde mij.
    Het wekelijkse herhalen is mij echter tegen gaan staan. De heilige familie pleegde éénmaal per jaar naar de Tempel te gaan. Eucharstie deelneming voorziet mij – eenmaal per jaar- ruimschoots in mijn behoefte, om Jezus in mijn dagelijks leven te pogen na te volgen. En wat fijn, om te ervaren, dat Uw woorden daartoe nog aan bijdragen.
    Een vriendelijke groet van een dankbare, gelukkige 81 jarige,
    Lucie Habes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.